Vakantie Zuid Afrika juli/aug 2016 samen met Camemi

 

20 juli 2016. Het was een vroegertje vanmorgen. Om 5 uur liep de wekker af want ik moest om 6 uur in Lodève zijn. Daar woont Bob, mijn tuinman, en die had aangeboden om me naar het vliegveld in Montpellier te brengen. Alles liep verder volgens planning en rond 11 uur landde ik op Rotterdam-The Hague Airport. Daar stond Amber me op te wachten. Snel naar Pijnacker gereden want we moesten proberen, om zonder afspraak, nog een paar handtekeningen op het Gemeentehuis te laten legaliseren.
Zij, Amber en Marc, gaan binnenkort op vakantie naar o.a. Rusland en aangezien de camper op mijn naam staat moet ik dan toestemming geven om daar mee te mogen rijden. Dat hebben we al eerder gedaan maar bij het aanvragen van een visum hebben ze dat papier op de Russische Ambassade waarschijnlijk achtergehouden.
Gelukkig was men heel behulpzaam en werden we geholpen. Dreigde nog even mis te gaan want ik had mijn paspoort in mijn reistas en je moet je perse legitimeren met een geldig Nederlands legitimatiebewijs. Mijn Franse rijbewijs voldeed dus niet aan de eisen. Maar Marc had mijn pas in no-time gehaald en even later stonden we weer met de benodigde gelegaliseerde papieren buiten. Snel wat gegeten en toen moest ik me haasten om op tijd bij de prikpolie te zijn. In Frankrijk was het niet gelukt om me in te laten inenten tegen Hepatitis A. Nergens was het serum voorradig maar ik had dat nog kunnen regelen via de Huisartsenpraktijk op Scheveningen. Toen nog de laatste boodschappen halen en daarna naar de kapper. Even een Coup South-Afrique aan laten meten. Nog snel een paar knuffels gehaald bij Nicole en de kids en toen weer naar Amber. Die had intussen heerlijk gekookt (jaja !) en samen met Joey hebben we lekker buiten, in de net nieuw aangelegde tuin, gegeten. De noodzakelijke telefoontje gepleegd die niet vanuit Frankrijk zijn te regelen omdat je daar vandaag geen 0900 nummers kan bellen. Met Amber wat zitten kletsen en daarna samen de honden uitgelaten en laten zwemmen. Om half elf naar mijn bedje. Moe maar voldaan. De planning was uitgevoerd en nu snel een paar uurtjes slapen.

 

21 juli 2016. Vandaag mocht ik uitslapen (!). De wekker liep pas om half 6 af. Dat zijn toch geen tijden voor iemand die meestal rond een uur of 2 gaat slapen. Vlug een bakje yoghurt naar binnen gewerkt en op naar station Voorburg. Daar stonden Judith en Camemi op ons te wachten. Nadat er afscheid was genomen zijn we met zijn drietjes naar Schiphol gereden. Amber ging gelijk naar haar werk. Zo vroeg is ze daar nog nooit geweest. Om drie uur voor vertrek op het vliegveld te moeten zijn heb ik altijd onzin gevonden maar vandaag hadden we dat ruimschoots nodig. Het begon al met mijn koffer. Te zwaar !. Ik mocht 25 kg meenemen en dat was het exact maar een koffer mag niet zwaarder wegen dan 23 kg. Dus moesten er spullen uit en in de koffer van Camemi of in mijn handbagage. Geen probleem ! Ik had een heel zware toilettas bij me en haalde die uit mijn koffer maar gelukkig was Camemi bij de tijd en zei: NEE niet je toilettas daar halen ze zo alles uit bij de douane. Dus toen moesten mijn schoenen er maar aan geloven. Nadat dat probleem opgelost was weer opnieuw in gaan checken. Nou dat dachten we. Nee dus. Omdat Camemi nog geen 18 jaar is moest ik van beide ouders een verklaring hebben dat ik ze onder mijn hoede mee mag nemen en die verklaring moet dan ook weer gelegaliseerd zijn via een officiële instantie. Die papieren hadden we maar op mijn lijstje met eisen (gekregen van het reisbureau) stond ook dat daar fotokopieën bij hoorden van de paspoorten van beide ouders. Tja en laten ze dat nu zijn vergeten. Maar inventief als we zijn vlug naar Judith gebeld, die heeft foto’s gemaakt en naar Camemi gestuurd. We verkeerden al in een jubelstemming maar dat was van korte duur. Nee, het moesten perse papieren versies zijn. Dus wij helemaal terug naar af. Camemi op zoek waar het mogelijk was om printjes te laten maken en na wat heen en weer gerend te hebben heeft ze dat bij een filiaal van de HEMA laten maken. Toen konden we weer aansluiten in de rij die intussen gegroeid was naar het leek wel kilometers lang. Het schoot niet op. Eindelijk waren we ingecheckt. Nog geprobeerd om mijn tas, intussen voornamelijk gevuld met schoenen, ook in te checken lukte niet want op de boardingpas had ik zelf ingevuld dat er maar 1 stuks ruimbagage was. Niet een erg flexibel systeem in ieder geval. En toen door de douane. Het leek wel of die rij nog langer was. Bij de controle van de handbagage werd van ons allebei de bagage eruit gepikt en gecontroleerd. En intussen tikte de klok….. Bij mij vonden ze niets ook al heeft de meest onvriendelijke beambte die ik ooit heb meegemaakt haar uiterste best gedaan om iets te vinden en toen ik mijn tas weer in mijn handen had heb ik haar vriendelijk gevraagd waarom ze zo ontzettend onaardig reageerde. Daar had ze geen antwoord op. Ik heb haar in iedere geval een heel prettige dag gewenst. Ja en toen was het haasten, haasten en nog eens haasten. Maar we hebben het gehaald. Léon belde op en zei dat hij bij de gate nog even afscheid kwam nemen. Hij was net gearriveerd uit Tel Aviv. Even later stuurde hij een berichtje dat hij het wel probeerde maar dat één van zijn passagiers flauw gevallen was maar dat hij zijn uiterste best zou doen. We moesten echter aan boord want het was intussen 10.00 uur en dat was de officiële vertrektijd. We waren al lang blij dat me mee konden. Toen we net zaten belde Lėon en vroeg op welke rij we zaten. Was eigenlijk al niet meer nodig om te zeggen want hij kwam al door het gangpad aangelopen om ons nog even te knuffelen. Wat een verrassing !
Elf en een half uur in een vliegtuig en dan 9736 overbruggen is toch een hele zit, maar we hebben het overleefd. Gelukkig ging het bij de douane voorspoedig en ook de koffers kwamen gewoon via de bagageband aangehobbeld. Onze taxi-driver lachte heel vriendelijk naar ons en heeft ons in rap tempo naar ons hotel gebracht. Realiseerde met nu wel dat ik vanaf morgen aan de andere kant van de weg moet rijden. Zal weer even vreemd zijn. Maar och een dat varkentje wassen we ook wel weer. Kamer uitstekend. Douche perfect en nu tijd om de oogjes dicht te doen.
 

Eerste dag in Kaapstad

Vrijdag 22 juli 2016. Onze auto werd netjes op tijd om 10 uur afgeleverd. Daarvoor hadden we al een stevig ontbijt achter de kiezen.
Gelijk maar in de auto gestapt en aanvankelijk wilde ik eerst in de omgeving van het hotel even een paar blokjes te gaan oefenen om aan het rechtse stuur en het links rijden te wennen, maar het voelde eigenlijk gelijk zo vertrouwd aan dat ik dat maar niet heb gedaan en zin we hup richting stad gereden. Wel met Camemi afgesproken dat ze mee moest kijken. Behalve dat ze een paar keer moest zeggen dat ik, volgens haar, te veel aan de linker kant van de weg reed, waren er geen problemen.
Auto geparkeerd bij Het Kasteel De Goede Hoop en verder richting stadscentrum gelopen. Eerst naar het Green Market plein met zijn vele exotische stalletjes. Daarna richting Longstreet, een van de oudste straten in Kaapstad en dat is goed te merken aan de vele oud Victoriaanse gebouwen die er staan. De meeste gebouwen zijn netjes gerestaureerd of kregen opvallende kleurtjes mee die het straatbeeld erg opvrolijken.
Na nog een leuke spectaculaire excursie voor de volgende week te hebben geregeld zijn we met de Hop-on-Hop-Off bus een tour gaan maken. Het weer werkte mee dus konden we boven zitten. Daarna was onze maag aan het knorren. We besloten om uitgebreid te lunchen en dan iets mee te nemen om vanavond op de kamer op te eten
We wilden perse bij Mama Africa gaan eten. Daar serveren ze de echte Afrikaanse gerechten. We hebben het aan de ober overgelaten en dat hebben we geweten. We kregen een grillplateau met : krokodil, springbok, struisvogel, koedoe, hertenvlees en , zwijn en een paar bijgerechten. Alles was heerlijk, zwijn het minst, maar we hebben maar ongeveer de helft opgegeten. Ik weet niet of we er nu zo hongerig uitzagen maar het was in ieder geval veel te veel. Er werd netjes gevraagd of we het mee wilden nemen maar daar hadden we geen trek in.
Toen was het weer tijd voor een wandeling en al windowshoppend en wat te eten voor vanavond te hebben gescoord zijn we richting auto gelopen, helaas was het toen inmiddels gaan regenen.
Daarna naar Bo-Kaap met de vele kleurige huisjes en toen als laatste naar Signal Hill. Werkelijk een adembenemend uitzicht op de stad. We hoopten om de zon in de zee te kunnen zien zakken maar daar zat net een wolk voor wat op zich ook wel heel mooi was.
 

Abseilen van de Tafelberg

Zaterdag 23 juli 2016.
YES !!! Samen met kleindochter Camemi Di Giorgi de Tafelberg in Kaapstad abgeseilt. SUPERGAAF ! Was ik het vorig jaar de oudste deelneemster bij het beklimmen van de Alpe d'Huez nu werd me verteld dat ik de oudste vrouw was die Tafelberg ging abseilen. Ging super en na aanvankelijk kleine stapjes te hebben genomen daarna als een prof met sprongetjes naar beneden. We hadden 's morgens al een sms gekregen dat het misschien vanwege het slechte weer niet door zou gaan maar we hebben ons niet laten weerhouden om toch naar boven te gaan. Het weer was heel wisselvallig en het was maar 3 graden. We zijn dan ook de enige geweest die mochten abseilen daarna vond men de weersomstandigheden te slecht. Wij vonden dat heel vreemd maar bij het later naar boven klimmen hebben we begrepen waarom. We hebben alle weersomstandigheden gehad. Begonnen de klim met zon maar daarna harde wind, regen, hagel en sneeuw. Verkleumd kwamen we boven maar niemand kan ons deze unieke ervaring afpakken.
Nadat we in het restaurant een beetje waren bijgekomen van de kou zijn we vertrokken richting Simons Town om daar bij Boulders Beach naar de pinguïns te gaan kijken. Nou die waren er in overvloed en ze waren druk aan het broeden. Ook waren er al uitgekomen. Wat een gekrioel.
Daarna naar het hotel en even bijgekomen van de belevenissen en ons opgeknapt om bij Mama Africa te gaan eten.
Dat was niet weer alleen lekker typisch Afrikaans eten maar er was nu ook geweldige muziek en natuurlijk moest Camemi de show weer stelen en mocht ze samen met de twee zangeressen op de foto. Moe maar voldaan uiteindelijk naar huis. Bij het wegrijden raakte ik de spiegel van een geparkeerde auto. De chauffeur die in de auto zat vroeg of alles met ons goed was en kwam niet eens zijn auto uit. Ja hoor met ons alles goed. In ieder geval kon het niet aan de drank liggen want uren voor het voorval had ik zegge en schrijve één biertje gedronken. Toch de ruimte aan de linkerkant iets verkeerd ingeschat. Iets waar Camemi me regelmatig voor waarschuwt.
 

Surfdag

Vanmorgen, 24 jui 2016, naar Muizenberg vertrokken en daar heeft Camemi gesurfd. Was heel goed weertje, wel koud maar de zon scheen. Camemi heeft nog een smak gemaakt en had een pijnlijk scheenbeen. Daarna op ons gemak vertrokken naar Hermanus. Een schitterend hotel hebben we daar het Harbour House Hotel. 's Avonds een hapje gaan eten bij bij de plaatselijke Tapas bar.
 
 

Haaiendag

25 juli 2016.

Vanmorgen werden we om 06.15 uur opgehaald en daarna ging het in vliegende vaart richting de boot. Eerst kregen we in het clubhuis nog een briefing en konden we een licht ontbijt nemen. De meesten hadden dat, zo bleek later, beter niet kunnen doen.
Vervolgens vertrokken we, bijna zwevend over het water, richting de Indische Oceaan. Na een half uurtje varen waren we ter plekke en kon het feest beginnen. Het water was maar 6 graden en dat was iets minder om niet te zeggen héél koud. Al vrij snel zwommen de haaien rond onze boot. Tijd om ons om te kleden. Wetsuit aan, schoenen erbij zoeken, maakt niet uit of het twee verschillende zijn, bril op en dan wachten tot je aan de beurt was om je in de kooi te laten glijden van waaruit je onderwater de haaien en honderden vissen kon bekijken. Wat kunnen bepaalde mensen dan toch dom zijn. Er was al verschillende keren gezegd dat je niet de buitenrailing van de kooi vast moest pakken en vooral je benen binnenboord moest houden. Maar nee hoor er zijn van die mensen…. Maar goed daar maken ze korte metten mee na twee keer ruw tot de orde te zijn geroepen werden ze uit het water gehaald. Lijkt me geen overbodige luxe. En toen was het dan zover en waren wij aan de beurt. We gingen samen in de kooi. Camemi had heel slecht geslapen vannacht en nu was ze zelfs een beetje bang maar eenmaal onder water was dat snel over. Ik kan niet onder woorden brengen hoe gaaf het is als er vlak voor je neus een aantal haaien voorbij zwemmen. Eentje vond onze kooi wel leuk en zwom daar een paar keer met een behoorlijke vaart tegen aan. Dat was even een minder momentje maar verder echt super. We vertrokken met een redelijk kalme zee maar allengs werd die behoorlijk ruw. Er hingen op enig moment dan ook een behoorlijk aantal deelnemers over de reling. Mijn kleine meid helaas ook maar dat kwam ook omdat zij in de kajuit zo bereidwillig was geweest om heel veel mensen uit hun wetsuit te helpen en zeker als de golven dan hoog zijn is dat niet de meest geschikte plaats. Je kunt dan beter bovendeks zijn en vooral goed naar de horizon kijken. Gelukkig was ze weer snel oké en kon ze weer genieten en vooral veel foto’s maken.
Terug in het hotel eerst een poosje in een warm bad gelegen en kunnen we weer terugkijken op een geweldige ervaring. Ik zou mensen die het ook willen gaan doen toch aanraden om het hier in de zomer te doen en niet zoals wij nu in hartje winter.
P.S. de foto is niet van ons. Er zijn wel spectaculaire foto’s gemaakt maar die staan op DVD. We hebben het wel gezien en uiteraard een gekocht maar kunnen die nu niet afspelen. Raad eens wie er op de cover staat van de DVD……juist ! Camemi !!
 

Regendag

26 juli 2016

Heerlijk uitgeslapen vanmorgen en daarna na een stevig ontbijt in de auto gestapt en richting Robertson gereden. Wel met een grote omweg. We hebben het wijn- en kaashuis Viewfarm Estate in Paarl bezocht. Daar heerlijke kaasjes gekocht en vervolgens geluncht. Het heeft de hele dag geregend en van de eigenaar van Ballinderry in Robertson hoorden we dat dit de slechtste dag was van de hele winter. Moeten wij dus weer treffen. Het huis is echt geweldig. Alles tot in de puntjes verzorgd. Die krijgen zeker een heel hoog cijfer van ons ! Nu zitten we bij de open haard in de salon een beetje bij te komen van de reis. Vanmiddag had Camemi haar eten bij lange na niet op en werd er gevraagd of we het mee wilden nemen. Prima, schijnt hier de gewoonste zaak van de wereld te zijn. Zij kan het hier zo opwarmen in de magnetron dus hoeven we niet de deur meer uit en ik heb wel genoeg aan een paar stukjes kaas. In ieder geval op dit moment nog helemaal geen honger.
 

Schitterend landschap

 27 juli 2016

Opgestaan met de zon in ons gezicht en gelukkig droog. Na weer een stevig ontbijt zijn we vertrokken richting Franschhoek, na eerst bij de opticien mijn bril te hebben laten maken. De Belgische eigenaar van Ballinderry in Robertson had ons een schitterende route aanbevolen. Via Worchester, dan naar Villersdorp en vervolgens naar Franschhoek. Daar waren we aan de vroege kant en zijn toen het leuke dorp in getrokken en hebben daar wat gegeten. Gelijk kaartjes gekocht voor morgen om met de wijntrein naar diverse wijnhuizen te gaan. Van de ene kant boeit het me niet zo maar je kunt hier toch niet zijn geweest zonder ook dat te hebben bezocht. Daarna naar ons verblijf voor 2 nachten. Het schitterende Lavender Farm Guest House. Het doet in ieder geval de naam eer aan. Hele velden met lavendel en daar omheen de guesthouses. Vanmiddag lekker voor ons appartement in de zon gelegen en een beetje bijgekomen. Maak me een beetje zorgen over de voorruit. Daar is spontaan een barst in gesprongen en die gaat steeds verder. Ik hoop dat die het houdt tot we hem inleveren op het vliegveld.
 

Wijnproeverijen

 28 juli 2016

Helaas weer een regendag. Vannacht ook ontzettend geregend. Was wel gezellig dat tikken van de regen op het dak. Overdag wat minder. We hadden gisteren al besloten dat we met de wijnbus/wijntrein en wijnauto een aantal wijnhuizen zouden bezoeken. Door dat niet met eigen vervoer te doen kon ik me ook te goed doen aan de wijnproeverij. Dat hebben we ook gedaan. We hadden al van tevoren besloten dat we de excursie af zouden sluiten met een lunch in het 5-sterren restaurant van Grande Provence. Whow dat was lekker !! Echt geweldig en ook nog een geweldige ambiance. We hebben het ons uitstekend laten smaken en hoeven vanavond dan ook niets meer te eten.
Op de terugweg kwamen we langs een kapper/manicuur en pedicuur. Dus zijn we daar naar binnen gegaan en hebben onze handen en voeten laten doen. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik mijn teennagels heb gelakt.
 

Vliegen naar Nelspruit

 29 juli 2016

Heel vroeg liep de wekker af want we moesten om 10 uur vliegen naar Nelspruit, de luchthaven die het dichtst bij het Krugerpark ligt. Maar eerst nog een stuk rijden en we moesten vooral niet vergeten om de tank weer helemaal vol te gooien. Dat laatste gaf nog even problemen. Camemi had via de Garmin opgezocht waar het dichtstbijzijnde pompstation was. We werden de weg afgeleid en kwamen in een krottenwijk terecht en we werden door iedereen vreemd aangekeken. Ik ging me hoe langer hoe onveiliger voelen en heb dan ook besloten dat we daar weer zo snel mogelijk moesten maken dat we wegkwamen. Uiteindelijk vlak voor het vliegveld toch nog kunnen tanken.
De reis was toch al geen pretje want het was nog donker toen we vertrokken en er was dichte mist en dat voor iemand die nachtblind is, is beslist geen pretje. Ruim op tijd waren we op het vliegveld en hadden zodoende nog tijd om een licht ontbijt te nemen. Auto netjes ingeleverd en gemeld dat er een barst in de voorruit is gekomen. Daar ben ik in ieder geval voor verzekerd. Dat de linker buitenspiegel ook een kleine beschadiging heeft, is niet opgemerkt. Was ook niet echt erg. De vliegtocht van 2,5 uur van Kaapstad naar Nelspruit verliep voorspoedig en we landden op een heel lief vliegveld. Allemaal kleine gebouwen met rieten daken. Zag er heel gemoedelijk uit.
Auto opgehaald en gelijk iemand erbij gehaald want ik miste een wieldop en er zaten diverse beschadigingen op. Alles netjes op het papier vermeld zodat ik bij het inleveren van de auto geen problemen krijg.
Via een klein gedeelte van de Panoramaroute naar ons resort gereden. We verblijven 3 dagen in Hippo Hollow Country Estate. Er zijn appartementen maar wij hebben een huisje vlak bij het zwembad. Camemi is, nadat we wat hadden gedronken, gelijk bij het zwembad gaan liggen. Ze is erg moe ! Ik ben de activiteiten voor de komende 2 dagen gaan regelen. Wordt weer spectaculair !
 

met de Ultralight

 30 juli 2016

Lekker uitgeslapen tot half 10 en toen pas gaan ontbijten. We zijn allebei lekker moe. Tijdens het ontbijt lagen op ongeveer 15 meter afstand 2 Hippo’s te slapen. Wel bijzonder hoor dat zoiets mogelijk is. Daarna ons tripje voor maandag nog gaan regelen. Camemi is nog bij het zwembad gaan liggen en is een lunch gaan bestellen. Die werd netjes bij ons huisje afgeleverd. Wat een service. Toen we later op de middag terugkwamen was alles netjes opgehaald en zag de kamer er weer picobello uit. Op het bed was een leuk motief van verschillende blaadjes gemaakt. Rond 2 uur zijn we vertrokken naar ons volgende avontuur. Vliegen met een Ultralight. De jongen die het voor ons had geregeld bood aan om met ons mee te gaan. Geen probleem voor ons. Toen we de poort uitreden liepen er nog twee jongemannen. Hij vroeg of die ook mee mochten rijden. Natuurlijk geen probleem. Op naar het benzinestation waar ze een geldautomaat hebben. De trip moest namelijk cash worden betaald. Toen kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn portemonnee in het huisje had laten liggen. Was een foutje van Camemi die had hem niet in mijn tas maar op het bureau gelegd. Wij weer terug en toen was het krap als we ook nog geld moesten gaan pinnen. Onze gids bood ons aan om van hem 500 Rand te lenen. Prima. Bleek uiteindelijk niet nodig te zijn want ik had nog genoeg cash. Morgen eerst maar geld halen voor we naar onze volgende event gaan want de portemonnee is nu leeg.
Eerst is Camemi de lucht ingegaan. Echt heel gaaf. Daarna was het mijn beurt. Voelt bijna weer als parachutespringen. De frisse lucht in je gezicht voelen. Heerlijk. Prachtige route gevlogen en de piloot heeft het nodige uitgelegd. Veel te snel was het weer voorbij maar ja, aan alle leuke dingen komt een einde.
Daarna terug naar het hotel en is Camemi weer bij het zwembad gaan liggen. Ik ben mijn verslagen weer bij gaan werken. Om 6 uur moesten we in het restaurant zijn want dan zou er een show van Zulu-dansers worden gegeven. Heel gaaf. Ik had dat jaren geleden al eens meegemaakt. En ja hoor wie werd er weer uit het publiek gehaald om mee te dansen: Camemi !! Ze was helemaal op dreef en gooide haar benen net zo hoog de lucht in als de Zulu-dansers. Ze kreeg dan ook een daverend applaus van de toeschouwers. Aansluitend was er een diner. We hebben gekozen voor plaatselijke delicatessen. Eerlijk gezegd vond ik de wormen niet het meest lekkere hapje. Al met al toch weer een latertje terwijl we juist van plan waren om op tijd het bed in te gaan. Maar wederom een geslaagde dag.
 

Aerial Cable Trail

 31 juli 2016

Om 9 uur opgestaan en gaan ontbijten. Vervolgens proberen uit te vinden waar we straks moeten zijn. We dachten het te weten maar werden toch een beetje van het kastje naar de muur gestuurd en uiteindelijk bleek de plaats van melding voor onze volgende trip op nog geen 500 meter van ons resort te liggen. Gelukkig waren we nog op tijd. Eerst werden we helemaal aangekleed en kregen we een helm en handschoenen. Daarna mijn we met een busje naar het beginpunt gebracht. We zijn met zijn zevenen en 2 helpers.
Het was echt een geweldige experience. Doodmoe maar voldaan van een dagje klimmen, dalen en 9 keer aan een kabel van de ene kant naar de andere kant te zijn “gevlogen” zijn we weer heelhuids in ons verblijf aangekomen. Het was zwaar. Er zaten een paar lange oversteken bij van zo’n 250 meter en dat is best ver. Ik had er tenminste heel zware armen van en was af en toe blij dat we niet gelijk de volgende oversteek moesten maken. Maar het was weer een geweldige belevenis in ieder geval. Straks even de dag afsluiten bij een Italiaans restaurant waar we net als lunch nog even een carpaccio naar binnen hebben gewerkt. Vanavond moeten we vroeg naar bed want morgenochtend is het weer vroeg aan de bak. Eerst nog een excursie en daarna gaan we naar onze volgende pleisterplaats midden in het Krugerpark.
 

Elephants Whisper

 1 augutus 2016

Vroeg opgestaan. Koffer ingepakt en daarna gaan ontbijten. Afscheid genomen van onze aardige Afrikaanse jongen die ons de afgelopen dagen zoveel mogelijk heeft geholpen. Inmiddels is hij met Camemi FB-vriend geworden. Nog even en dan heeft ze bij elke stop ongeveer een vriend aan deze reis overgehouden.
Daarna naar Elephants Whisper. Een hele interessante uitleg gekregen over olifanten en we hebben er best veel kunnen leren. Vervolgens de beesten op alle mogelijke manieren aan mogen raken en natuurlijk zijn daar de nodige foto’s van gemaakt. De olifanten wat brokjes in hun slurf gegooid. Camemi heeft nog een gesprek met één van de olifanten mogen houden en wonder boven wonder luisterde de olifant ook nog.
Toen kwam het grote moment dat we er ook nog op mochten rijden. Samen met een bewaker hebben we toen een rondje over het terrein gemaakt en kwamen zodoende nog heel dicht bij het huisje waar we de afgelopen drie nachten hebben geslapen.
Daarna naar het Kruger park via de Paul Kruger Gate. Via Skukuza naar Satara en vervolgens naar Restcamp Elefants. Dat was nog een hele trip en eerlijk gezegd viel de afstand me behoorlijk tegen. Komt natuurlijk ook omdat we in het park niet harder mogen rijden dan 50 km en als je dan een afstand van 200 kilometer moet overbruggen valt dat niet mee. Na enig soebatten van Camemi heb ik er mee ingestemd dat zij ook een groot gedeelte van de rit voor haar rekening mocht nemen. Tenslotte was het alleen maar rechte weg. Hoefde je niet in te halen alleen aan de linkerkant blijven rijden en een beetje opletten als er een tegenligger aankomt. Ze heeft het goed gedaan en ik heb zelfs even mijn ogen dicht kunnen doen.
Onderweg al heel veel dieren gezien en uiteraard er foto’s van gemaakt. Olifanten, giraffen, impala’s zebra’s, wilde zwijnen, buffels, soort ezels, veel vogels en aapjes.
Restcamp Elefants is veruit het slechtste onderkomen tot nu toe. Of het moet morgenochtend ontzettend mooi zijn of het is de grootste tegenvaller van deze reis. Morgen weten we het. Helaas moeten we dan weer zo’n eind rijden. En tot overmaat van ramp hebbe ze er ook geen wifi. Nadat we boodschappen hadden gedaan voor de picknick voor morgen en te hebben gegeten maar weer naar onze kamer gegaan.
 

Sunrise en slapen in een boomhut

 2 augustus 2015

Om 6 uur liep de wekker af we wilden in ieder geval de zon op zien komen. Net op tijd waren we op het uitkijkpunt. Het was zeker het vroeg opstaan waard. Eigenlijk hebben we de zon 2 keer op zien komen. Eerst echt van boven de bergen, toen verdween hij achter een wolk om even later weer terug te komen. Heel mooi ! Ik ben daarna nog even terug gegaan naar bed. Had slecht geslapen en voelde me moe. Camemi is gaan hardlopen. Daarna zijn we op ons gemakje door het Krugerpark gereden en hebben heel veel diverse beesten gezien. Nog naar een uitkijkpunt gereden maar we vonden het toch te gevaarlijk om daar uit te auto te gaan. Dus dan maar op ons gemakje verder naar Pezulu Tree House. Om dat te vinden was werkelijk een heel avontuur. We dachten dat we een poort open moesten maken en hebben dat ook gedaan maar toen kwamen we zoveel bordjes tegen met gevaar dat we toch maar zijn omgedraaid. Bleek een heel goede beslissing te zijn !! Daarna verder zoeken naar Tree House Lodge. Ontzettend stuk door de bush bush gereden voor we bij een armzalig gebouw aankwamen en inderdaad dat heette Marc’s Tree House Lodge te zijn maar ook dat zochten we niet. Dus weer op pad. Een aardige mijnheer bij Marc had ons de weg gewezen maar er niet bij gezegd dat deze weg eigenlijk alleen maar begaanbaar was voor een auto die hoog op de poten stond. Nog nooit zo’n slechte weg gezien en na ongeveer 45 minuten waren we dan eindelijk op de plaats van bestemming: Pezulu Tree House.
Wat een schitterende accommodatie. Hier hadden we wel langer willen blijven. Nooit gedacht dat ik op mijn leeftijd nog een keer in een boomhut zou slapen. Maar het is dan ook wel een heel luxe boomhut. Intussen lopen de wilde beesten onder onze hut door en Camemi raakt in alle staten. Dat gaat nog wat worden als we straks over het terrein in het donker naar de eetzaal moeten.
Het eten was weer heel bijzonder. Plaatselijke gerechten maar allemaal goed te eten. We zaten in een grote kring met in het midden een groot vuur en daar vandaan kregen we het eten. Na afloop nog even op de wifi gezeten want dat kan alleen in het restaurant en de bar. Toen naar de boomhut. Het kraakt wel als je in het huis loopt maar dat is ook gezellig. Camemi bleef nog in de bar want die wilde even contact met Boris. Natuurlijk maakte ze het weer veel te laat en moest ik nog even boos op haar worden.
 

Ochtendwandeling

 3 augustus 2016

Om kwart voor zes liep de wekker af want om 6 uur moesten we ons melden voor een ochtendwandeling door het park. De kou viel gelukkig mee. Met onze gids op zoek naar wilde beesten. Al snel zagen we de impala’s en even later stonden we bijna ook in oog met een paar giraffes. Echt te gek zo dicht bij die beesten te staan. Ook nog een foto gemaakt van ons beiden voor de giraffe. Om 8 uur ontbeten en daarna auto inpakken en op naar de volgende stop. Eerst moesten we nog een heel slechte weg af. Echt te gek hoe slecht een weg kan zijn. Daarna via Orpen Gate weer het Kruger Park in. Onderweg weer veel moois gezien. Rond het middaguur waren we op de plaats van bestemming na ongeveer 45 kilometer door de bush bush te hebben gereden . Ik dacht werkelijk af en toe dat we nooit meer iets bewoonbaars tegen zouden komen. De weg was zo nu en dan behoorlijk onbegaanbaar. Niet goed voor de auto in ieder geval. Eén keer hoorde ik heel nadrukkelijk dar carterplaat over de bodem schrapen. Niet fijn en het blijft toch altijd een beetje een angstig idee of er geen olie lekt. Zo te zien niets aan de hand. Toen we bij Imbali Safari Lodge arriveerden werden we als vorsten onthaald. Bagage netjes uitgeladen en auto werd keurig weggebracht naar de parkeerplaats. Maar de echte verrassing kwam pas toen we in de lounge kwamen. Aan de overkant stonden tientallen olifanten, impala’s, zebra’s en neushoorns. Ze zitten bijna naast je wat een fantastisch gezicht is dat. De olifanten maken heel veel geluid en ook de andere beesten laten zich goed horen. Omdat het zo’n droog seizoen is hebben ze daar een waterplaats aangelegd. Al het afvalwater, m.u.v. het toilet, wordt gerecycled en naar de overkant gepompt. Zodoende gaat er geen water verloren en hebben de dieren te drinken en dat op een plek die bijna naast het terras ligt. Echt uniek. Om half 4 begon de safari. In een zeer luxe terreinwagen werden we rondgereden. Heel veel dieren gezien. Zonsondergang hebben we vanaf een heuvel bekeken. We zijn toen uit de auto gegaan en er werd een soort picknick tafel klaargezet. Je kon kiezen uit diverse soorten drank en ook waren er versnaperingen bij. Vreemd gevoel en je moet constant om je heen blijven kijken voor het geval er toch ineens een beest komt waar we maar beter voor in de auto kunnen zitten. De zonsondergang was geweldig. Op de terugweg ook nog Honey badger gezien. Die liep vlak bij de weg en bleef in het schijnsel van de zaklamp aardig dicht in de buurt van de auto rondlopen. Na nog een lesje in sterrenkunde te hebben gehad zijn we richting hotel gereden. Voor het diner van 7 uur waren we iets te laat maar ook de anderen waren nog maar net binnen. De tafel voor ons groepje was keurig netjes gedekt en het eten was uitstekend. Na het diner nog heel even op wifi gezeten en toen naar de kamer. Daar mag je in het donker niet alleen naar toe. Je krijgt een bewaker mee. Je schrikt af en toe behoorlijk want in het kreupelhout zit echt van alles en toen ik naar het huisje liep sprong er een impala voor ons uit de bosjes. Het gevaarlijkst schijnen overigens de slangen te zijn. Maar die heb ik tot op heden niet gezien. Morgen weer vroeg dag dus op tijd gaan slapen.
 

Vier keer safari

 4 augustus 2016

Om half 6 ging de telefoon. Onze wake-up call. Om 6 uur moeten we weer present zijn. Het is nog donker als we wegrijden maar in zeer rap tempo wordt het lichter. Naast dieren die we al vaker hebben gezien lijkt het deze ochtend niet te gaan lukken. Maar dat is schijn. We worden gewaarschuwd dat de leeuw met haar 5 welpen op een bepaalde plaats is. Dus wij er naar toe. Ze hebben echter een afspraak dat er maximaal 2 auto’s in de buurt van de dieren mogen komen. Aangezien wij auto 3 zijn moeten we even wachten maar als we dan ook toestemming krijgen dan weet onze uitstekend vrouwelijke ranger een geweldige plaats te vinden. Op nog geen 5 meter afstand van de leeuw, die een zebra aan het verorberen is, parkeert ze de terreinwagen. Leeuw kijkt ons aan en gaat gewoon lekker door met het aan stukken trekken van de zebra. Even later spotten we zo’n 20 meter verder de leeuwin en haar 5 welpen. Wij er op af ! Ook daar staan we bijna op aaiafstand. Zo geweldig die beestjes over elkaar te zien dartelen. Ook de hyena’s staan op enige afstand te wachten tot zij aan de beurt zijn om het karkas nog verder van stukjes vlees te ontdoen. Als de leeuwin met haar welpen gaat verkassen naar het inmiddels aardig opengereten restant van de zebra gaan wij ook weer terug naar onze eerste staplek. Daar zet de ranger de auto vlak naast het karkas terwijl de leeuwin zich inmiddels tegoed doet aan de restanten. Ook de 5 welpjes spelen zijn er naartoe gekomen. Ze spelen samen op het kadaver en een paar proberen ook nog wat vlees te bemachtigen. Heel leuk gezicht. Daar kun je echt uren naar kijken. Uiteindelijk vertrekken we en gaan in een rivierbedding weer de picknicktafel opzetten en kunnen we kiezen uit thee, koffie of warme chocomel of frisdrank. Ook nu is het weer opletten geblazen maar wel een bijzonder gevoel. Midden in de natuur met de mogelijkheid dat ieder moment een olifant de hoek om kan komen. Om 9 uur zijn we weer terug en kunnen gelijk ontbijten. Alles hier staat in het teken van de safari’s. Vanaf het terras bij het restaurant worden we verwend met een paar neushoorns aan de overkant en olifanten en alle mogelijke anderen. Het is echt genieten hier !! Na het ontbijt naar onze kamer gegaan en Camemi is even in de zon gaan liggen en heeft nog een duik genomen in het zwembadje. Ik ben even op bed gaan liggen en uiteraard in slaap gevallen. Ging pas om half 2 lunchen daarna nog even geprobeerd om op de wifi te komen maar dat is echt heel slecht hierzo. Toen we nog even naar ons husje liepen voor we op safari gingen zaten er een helboel apen op ons terras. Toen ze ons zagen liepen ze hard weg maar een later kwamen er weer een paar terug. Wat een brutale vlegels zijn dat. Om half 4 weer op safari. Weer heel veel moois gezien maar niets wat we nog niet hadden gezien. Weer op een plek in het park het aperitief genomen en daarna terug naar ons onderkomen. Alleen maar even de tijd gehad om onze handen te wassen en toen op weg naar de boma waar we ons diner hebben gekregen. Het eindigde met zang van het personeel en aan het eind sloot Camemi zich aan bij het groepje personeel en toen besloten anderen ook om mee te doen. Was erg gezellig. Ik werd totaal verrast door een speech van Camemi, in het Engels, die me bedankte voor de geweldige reis die we samen maken. Toen kwamen de traantjes uiteraard. Aan het eind van de avond nog even geprobeerd om contacten te leggen via de wifi maar dat gaat ontzettend slecht. Wel iedereen kunnen zeggen dat we gingen slapen. Al met al was het weer een heel fijne dag.
 

Moholoholo

 5 augustus 2016

Het is vervelend maar ook deze morgen werden we weer om half 6 gewekt. Even had ik de neiging om te zeggen: laat deze drinkbeker maar aan mij voorbijgaan. Maar toen bedacht ik dat het de laatste safari was van deze vakantie en wat voor moois we de dag ervoor allemaal hadden gezien. Vandaag hadden we iets minder succes. Bij het karkas van de zebra was het nog wel een drukte van jewelste. Maar liefst drie leeuwen met de 5 welpjes waren daar bezig. Om ons heen cirkelden ook 5 hyena’s en boven ons hoofd vlogen de gieren. Ieder in afwachting om toch nog een graantje mee te pikken. Verder wel veel gezien maar geen nieuwe beesten.
Na terugkomst van de safari weer van een heerlijk ontbijt genoten met een uitzicht dat nooit gaat vervelen. Toen auto ingeladen en op weg naar onze laatste halte de Iketla Lodge. Maar eerst nog het Moholoholo centrum bezocht. Ik had eerst geen zin en wilde zo snel mogelijk naar het hotel maar Camemi wilde heel graag dus hebben we het maar gedaan. We waren daar al om kwart voor 2 maar de rondleiding was pas om 3 uur. Dus een uurtje rust gehad. De rondleiding was werkelijk geweldige. We werden getrakteerd op 2 geweldige vertellers die met veel humor allerlei wetenswaardigheden vertelden. Ik heb er dan ook geen spijt van dat we dat hebben bezocht. Het centrum vangt gewonde dieren op en indien mogelijk zetten ze die weer terug in de natuur. Maar dat kan niet altijd omdat intussen de achtergebleven soortgenoten het gebied als hun territorium hebben geclaimd. In dat geval gaan ze kijken of bij Privat resorts nog ruimte is. Zo neen dan blijven de dieren daar en gaan ze er mee naar scholen voor educatie.
Toen op weg naar ons laatste onderkomen. Omdat we pas om kwart over 5 bij Moholoholo vertrokken reden we dus al heel snel in het donker. Dat is hier geen pretje. We waren de gate al in en toen werden we gebeld door iemand van de organisatie ze waren bang dat we waren verdwaald. Maar klokslag 7 uur kwamen we aan en konden gelijk aanvallen voor het diner. Daarna nog even op internet gezeten en toen naar onze kamer. Weer een prachtig huisje in een schitterend park.
 

Panoramaroute

 6 augustus 2016

Zonder wekker werd ik net als de vorige dagen om half 6 wakker. Toch nog maar even de ogen gesloten maar om half 8 was ik klaar wakker dus eruit gegaan en gaan ontbijten. Camemi sliep nog als een roosje. Na het eten zitten internetten en alles weer een beetje bijgewerkt. De verhaaltjes van de laatste 3 dagen op ‘Waar ben ik nu’ gezet. De foto’s doe ik later. Toen ik bij het huisje kwam was Camemi ook wakker. We zijn bij het restaurant in de zon gaan zitten maar al snel opperde Camemi dat ze toch nog wel iets wilde gaan doen. Dus na enig heen en weer gepraat besloten om dan de Panorama-route te gaan rijden. Daar heb je dan 5 uur voor nodig en als we niet weer in het donker willen rijden moeten we toch wel op tijd weggaan. Om 11 uur gestart maar het zoeken naar een benzinestation leverde de nodige problemen op en we kregen zowat bonje hoe we nu verder moesten rijden. Maar dat was ook weer snel vergeten. Via Pelgrim’s rest naar Harry’s Pancake in Grashoek om daar te gaan lunchen en verder God’s Window en Bourke’s Potholes bezocht. Omdat het een beetje heiig was voel het eigenlijk een beetje tegen. Wel een schitterende route maar we zijn natuurlijk zo verwend dat we het eigenlijk allemaal gewoon gaan vinden.
Eind van de middag nog even bij het zwembad gezeten maar als de zon dan ondergaat koelt het best heel snel af. Om 7 uur gaan eten en daarna bij de openhaard gaan zitten maar we wilden allebei naar ons bedje toe. Dus zo gezegd, zo gedaan en om half 10 ging het licht uit. Dit gaat ons laatste nachtje worden in Zuid Afrika. Wat hebben we genoten en ontzettend veel gezien. Een hele rijke ervaring !!!
 

Laatste dagje

 7 augustus 2016

Net als gisteren was ik weer heel vroeg wakker. Daarna geprobeerd om nog wat te slapen maar dat was meer doezelen. Om half 8 gaan douchen en daarna gaan ontbijten. Even de mails, chats en overige berichten checken en daarna zijn we vertrokken. Geluncht bij Alzu en toen verder richting airport. Daar konden we in eerste instantie niet vinden waar we de auto terug moesten brengen. Maar na een rondje te hebben gereden zijn we er toch uitgekomen. We hadden geen opmerkingen over de auto, wel hebben wij een opmerking gemaakt bij de navigatie en toen naar de vertrekhal gegaan. Een gedienstige beambte wees ons de weg en liep een heel eind met ons mee. Natuurlijk verwachtte hij geld maar vroeg 20 Dollar. Dat heeft hij uiteraard niet gekregen. Daarna neergestreken in een hoekje met onze kar met spullen in afwachting van het moment van inchecken, maar dat zal nog wel een poosje op zich laten wachten, het is namelijk pas 5 uur. Voorlopig zitten we goed. We vliegen om 23.15 uur en komen morgen om 10.20 uur in NL aan. Dus toch weer mooi 11 uurtjes in een vliegtuig hangen. Ik hoop dat we een beetje kunnen slapen. Na wat geklungel konden we gelukkig op het internet. Alle foto’s van Camemi haar camera overgenomen en die een beetje gerangschikt. Al met al toch lekker bezig geweest tot we in konden checken. Ik had mijn instapkaart in mijn broekzak gestopt en ben die onderweg verloren. Op zich geen probleem ze maken dan bij de instapbalie een nieuwe maar uiteindelijk is hij toch gevonden.
 

Weer terug van een fantastische reis

 8 augustus 2016

Vannacht 11 uur in het vliegtuig gehangen. Af en toe een beetje geslapen maar het was geen ideale vlucht. De service van de KLM is prima daar ligt het niet aan maar ja ik miste mijn bedje. Camemi heeft nog minder geslapen maar die heeft geloof ik alle films inmiddels bekeken.
Om 8 uur een prima ontbijtje gehad en om 10 uur rolden we de landingsbaan op. Koffers gaan halen. Inmiddels had de chauffeur van de taxi zich gemeld en hadden we afgesproken waar we elkaar zouden treffen. Toen we naar buiten kwamen met de koffers stond Lona ons op te wachten. Die is al lekker rond en ziet er heel goed uit. Wat een verrassingen allemaal. Door Leon uitgezwaaid en Lona binnengehaald ! Buiten nog even een foto van ons drietjes gemaakt en toen met de taxi naar Den Haag. We zijn behoorlijk brak en het zal vanavond wel weer een vroegertje worden denk ik. Het was een geweldige reis met ontzettend veel mooie dingen die we hebben beleefd en gezien.