En weer thuis.....

30. mei, 2017

De laatste etappe! Vannacht geslapen in Bastion Hotel. Zeker voor de prijs alleszins acceptabel en niet te vergeten gratis shuttlebus van en naar Schiphol. In vergelijking met de vorige drie nachten redelijk geslapen. In ieder geval na het innemen van een antihistamine pilletje bijna geen last meer van jeuk. Op tijd naar Schiphol gegaan en met de TGV naar Brussel Midi en daar overgestapt op de Thalys naar Valence. In de trein een ontbijtje gekregen is bij 1e klas inbegrepen in de prijs. Apparatuur opgeladen in de trein en Fb bijgelezen.

Dit was mijn laatste blog over mijn geweldige reis naar China. Vijf en veertig dagen ben ik daar geweest en ik ben van het land gaan houden. Voordat ik op vakantie ging had ik er niet zo geweldig veel mee. Wilde het vooral gaan zien omdat Theo en ik van plan waren geweest om er naartoe te gaan. Ook toen hadden we zoiets: Hoe zal het daar zijn. Nou geweldig! Uiteraard moet je er wel voor openstaan en hier en daar zelf het initiatief nemen. Nou dat heb ik gedaan en met verbluffende resultaten.
Iedereen heel erg bedankt voor het lezen van mijn blog en vooral voor de opmerkingen die ik van jullie mocht ontvangen. Het heeft me vooral gestimuleerd om iedere dag te schrijven al had ik daar soms wel moeite mee omdat mijn bedje me dan riep. Ik ga het zelf ook allemaal nog eens teruglezen en dan samen met de foto’s de reis nog een keer beleven maar dan nu vanaf mijn terras bij het zwembad! Ik ben precies 7 weken van huis geweest, waarvan 45 dagen in China en heb daar 6 kilo achtergelaten terwijl ik onwijs lekker heb gegeten. En vanaf nu weer back to basic. Jullie waren een geweldig “publiek” !!

29. mei, 2017

Dit was de ergste nacht in tijden. Ik heb zo’n onwijze jeuk gehad dat is niet te beschrijven. Het spul dat ik van de apotheek heb gekregen helpt een kwartiertje en daarna komt de jeuk in alle hevigheid weer terug. Van alles geprobeerd. Heb van de receptie ook nog mentholpoeder gekregen en ook dat heeft maar een werking van zo’n 15 minuten. Als het niet meer te harden was dan ging ik maar weer onder een lauwe tot koude douche. Depte mijn lijf af en smeerde het dan in met alles wat ik had. Uiteindelijk heb ik een plastic regenjas die ik hier had gekocht op bed gelegd en handdoeken nat gemaakt en me daar in gewikkeld. Wat een ellende. Goed daarna met de shuttle naar het vliegveld. Daar ging alles prima en het leek wel of de jeuk minder was, maar zoals ik al schreef: leek want toen ik eenmaal gesetteld was in het vliegtuig kwam het in alle hevigheid terug. Gelukkig overkomt me dit aan het einde van de reis en niet in het begin. Ik heb me ook alle dagen met DEET ingesmeerd, want ik ben super allergisch voor muggenbeten en aanverwante beestjes, en dat is gelukkig goed gegaan. Op weg naar het vliegveld realiseerde ik me ineens dat ze hier links rijden. Kun je nagaan heb ik hier toch een aantal dagen gelopen en niet eens opgevallen. Nu het zover is dat ik onderweg naar huis ben heb ik daar ook wel weer zin in. Begrepen dat het de komende dagen in ieder geval lekker weer is en ook heel belangrijk, ik kom niet in een leeg huis. Dochterlief met man en kinderen (ik bedoel de drie honden) zijn er al. Dus dat is een heerlijk vooruitzicht. De reis is verder goed verlopen. Wel regelmatig ingesmeerd maar de jeuk was wel draaglijker dan vannacht. Raar is dan dat het ineens weer over het hele lichaam gaat jeuken en de vlekken dan ook knalrood zijn.
Op Schiphol even een paar tegenvallers. Om te beginnen wilden de wieltjes van mijn koffer niet meer wat ik graag wil, namelijk rijden. Inspectie wees uit dat mijn koffer op twee plaatsen bij de wieltjes is gebroken. Diagonaal dus ik kan hem ook niet meer trekken. Niet leuk met een gewicht van 25 kilo. Gelijk naar de afdeling aangifte gegaan en daar is het genoteerd en heb een formulier meegekregen dat ik verder in moet vullen. Komt goed. Toen de mevrouw mijn koffer inspecteerde zag ze dat de rits voor de helft open was. Toen bleek dat één van de twee slotjes eraf was geknipt en de rits kon zodoende, van dat gedeelte, dus geopend worden. Dan kun je overigens nog niet gelijk bij mijn spullen want die zitten dan in een binnen gedeelte dat ook met ritsen is afgesloten. De dame van de bagageclaims adviseerde met mijn koffer naar de douane te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Daar mijn koffer verder geïnspecteerd maar ik mis niets. De enige mogelijkheid suggereerde de douanier dat er iets ingeschoven is en later eruit gehaald maar daar is geen enkel bewijs voor.
Ja, en toen kwam de tweede domper. Ik had een kamer geboekt achter de douane, zodat ik morgenochtend zo op de trein kan stappen naar Montpellier maar dan ging dus niet. Ik mocht niet meer terug en je kunt daar dan alleen maar komen als je een geldige instapkaart hebt. Holadiejee !! Nog gebeld naar het boekingskantoor maar het enige dat ik voor elkaar kon krijgen was dat ze beloofden mijn geld terug te storten. Ook niet onbelangrijk. Dus toen maar via Booking.com een kamer gehuurd in een hotel dat ook een shuttlebus heeft. Bus chauffeur was heel aardig en heeft me met mijn koffer geholpen. Daar heb ik trouwens in China ook niet over te klagen gehad. Ik heb dus morgen een paar plaatsen waar het problemen op kan leveren. Hier bij het instappen, maar reken dan toch weer op de bereidheid van de buschauffeur, bij het uitstappen en gaan naar het perron. Overstappen in Brussel, niet zoveel tijd, en Valence, ruim de tijd en dan ben ik al in Montpellier en daar staan Amber en Marc. De enige kritieke plaats is Brussel. Ga in de trein bij de conducteur proberen of die een kruier kan bestellen. Komt goed !! morgenavond slaap ik weer in mijn eigen bedje !

28. mei, 2017

Nadat ik voor de tweede nacht op rij heel slecht heb geslapen vanmorgen naar de Applestore gegaan en ze mijn probleem uitgelegd en laten zien. In ieder geval konden zij ook niet lezen wat er stond dus was het, zoals ik gisterenavond al dacht, geen Chinees. Van alles geprobeerd, aan het aantal personen die zich er mee bemoeiden lag het in ieder geval niet dat het niet lukte, en toen maar besloten om alles te resetten. Gelukkig bewaar ik alles in de Cloud en zal er niets of weinig verloren zijn gegaan. Ik heb in ieder geval nog niet kunnen ontdekken dat ik iets kwijt ben.
Daarna op zoek naar een apotheek. Ik zit onder de rode vlekken. Mijn benen, vooral aan de achterkant, mijn bovenarmen maar vooral mijn lijf. Ziet er niet uit, maar dat interesseert me nog het minste, maar het jeukt als een gek. Nadat drie mensen met belangstelling mijn benen hadden bewonderd, die zijn wel eens mooier geweest maar kunnen voor mijn leeftijd nog best mee, kwamen ze tot de conclusie dat ik òf gisterenavond ben gestoken door een insect, vermoedelijk mug (dan moet het toch een heel bataljon zijn, òf er zitten beestjes in mijn bed). Ik heb het pas ontdekt, nadat ik gisterenavond had gedoucht en toen ik in bed lag en vreselijke jeuk kreeg. Iets gekregen voor de jeuk en inderdaad dat helpt. Maar toch maar naar de manager van het hotel gegaan. Laten zien, voor zover het decent was, wat ik had en ze de conclusie van de apotheek verteld. Werd gelijk met me meegegaan naar mijn kamer en grondige inspectie van het bed uitgevoerd. Dat had ik zelf ook al gedaan en niets aangetroffen. Ook nu niet. Er werd me een andere kamer aangeboden maar daar moet ik even niet aandenken weer alles inpakken. Dus hebben ze mijn bed verschoond en de kamer ontsmet. Mocht er toen gelijk een paar uren niet in. Het ruikt nu wel lekker fris !
Omdat ik het vandaag een beetje kalmpjes aan wil doen, morgen een lange reis voor de boeg, me nog maar even lekker laten verwennen. Mijn voeten riepen daar eigenlijk ook een beetje om. Bodymassage, hals en nekmassage, pedicure en voetmassage. Heerlijk !! Voel me herboren !! Toen mijn koffer reisvaardig gemaakt en mijn laatste avondmaal hier gaan nuttigen. Kan nog steeds niet bevatten dat het voorbij is. Het is allemaal zo snel gegaan.

27. mei, 2017

Vanmorgen als eerste naar het postkantoor gegaan om te proberen te regelen dat ik over een paar weken tussen mijn zijden lakens kan slapen. Ik zag gelijk dezelfde mijnheer achter een van de loketten zitten en toen hij mij in de gaten kreeg stak hij zijn hand op en glimlachte. Dus dat zat wel goed. Natuurlijk had hij de langste rij maar intussen ben ik al zo ZEN dat ik daar geen moment stress van krijg. Toen ik aan de beurt was pakte hij het pakket en verontschuldigde zich dat het de vorige dag mis was gegaan. Hij had nog aan zijn baas gevraagd of hij mij mocht opwachten maar dat was niet toegestaan. Alle handelingen verricht, betaald en dan nu maar afwachten wanneer het pakje komt en niet te vergeten of ik ook nog extra moet bijbetalen. Soms gaat het goed in Frankrijk en soms moet je een formulier invullen en bijbetalen. We zien wel maar binnenkort glibber ik weer lekker in mijn nakie tussen de lakens. Daarna was het tijd om de metro te gaan verkennen. Daar ben ik intussen redelijk los op en het gaf ook geen enkel probleem. Toen op weg naar de Wong Tai Sin-tempel. Volgens kenners de grootste en de meest interessantste van Hong Kong. Het is vooral gewijd aan Confucius en heeft Taoïstische invloeden maar vooral aan de God Wong Tai Sin. Er lopen de nodige waarzeggers rond maar die vragen zoveel geld dat ik heb besloten mijn eigen toekomst te voorspellen. Sommigen proberen er achter te komen wat de toekomst voor ze in petto heeft door met een trommeltje met bamboestokjes te schudden tot er een stokje uit de stapel tevoorschijn komt. Elk stokje heeft een eigen nummer en dus ook een eigen betekenis. Heb me er maar niet toe laten verleiden. Mooi complex midden in de stad en aan de foto’s is ook te zien dat de wolkenkrabbers er gewoon naast zijn gebouwd. Daarna weer met de metro naar het volgende project. De tempel van de 10.000 Boeddha’s. Langs het pad naar de eigenlijke tempel die op de heuvel staat, staan levensgrote goudkleurige boeddha’s met robijnrode lippen opgesteld. Maakt het lopen naar boven wel een stukje gemakkelijker. Je ziet iedere keer weer iets nieuws en als het je teveel wordt doe je net of je heel geïnteresseerd bent in dat ene beeld en valt het niet zo op dat je gewoon even een adempauze nodig hebt. Want wat was het heet en vermoeiend om naar boven te gaan. In de hoofdtempel staan duizenden kleine goudkleurige boeddha beeldjes langs de wanden op plankjes die tot aan plafond reiken. Uiteraard mag je er geen foto’s nemen maar heb het toch weer stiekem gedaan.
Buiten staan er een paar hele mooie exemplaren. Eentje gezeten op een enorme grote witte olifant en eentje op een enorme grote hond. In de 9 verdiepingen hoge pagode staan ook nog de nodige beeldjes. Was een mooi complex met fascinerende beelden. Dit was mijn laatste tempel mar zeker niet de slechtste. Toen was het tijd om het hotel weer eens op te zoeken, even mijn voeten rust te geven, alvorens richting haven te gaan voor de lasershow van 8 uur.
Te voet er naartoe gegaan. Je loopt dan door een van de drukste winkelgebieden en je kunt het zo gek niet noemen of ieder gerenommeerd merk heeft daar een enorm pand. De lasershow was mooi maar dat is op foto of film niet goed vast te leggen. Jammer, is best heel kleurrijk.
Vervolgens met een van de Star Ferry veerboten naar Hong Kong Island. Puur nostalgie met deze boten. Kost bijna niets dus dat is altijd meegenomen. Aan de overkant was het zoeken naar het beginpunt van Peak Tram. Deze tram overbrugt de 27 graden steile helling (best steil hoor !) van St. John’s Cathedral naar Victoria Gap. Twee aardige jonge mensen hebben me de weg gewezen en omdat ze er beiden niet uitkwamen zijn ze toen maar meegelopen en al keuvelend zijn we daar naartoe gelopen. Ja, en als je dan met de tram aankomt moet je niet denken dat je er bent dan moeten er nog ettelijke roltrappen worden genomen. Eindelijk boven weet je waarom je al die moeite hebt genomen. Werkelijk een fantastisch uitzicht met al die kleuren en bewegende beelden. Toen ik daar stond realiseerde ik me dat een aantal jaren geleden Theo daar met zijn zoon ook hadden gestaan. Volgens mij in 2008 een paar weken voor Theo ziek werd. Was in ieder geval voor hem een geweldige reis geweest. Daarna terug gewandeld naar het hotel. Het was zwoel buiten. Mijn telefoon vertoonde ineens kuren. Als ik op FB iets wilde antwoorden dan verscheen dat in een heel vreemde taal. Het leek op Chinees maar als je dat door de vertaler haalde kwam er totale onzin uit. Wat ik ook probeerde het lukte me niet om het te veranderen. In het begin kon ik nog wel een pb versturen in het NL maar ook dat veranderde later. Morgen als de wiedeweerga naar een Applestore. Gelukkig heb ik er hier een paar gezien.

26. mei, 2017

Geen wekker gezet en het bordje niet storen aan de deur gehangen. Ik heb net het gevoel of ik aan het spijbelen ben. Vandaag ben ik gaan shoppen. Maar dat is nou niet bepaald mijn meest ideale bezigheid. Eigenlijk moet ik zelfs zeggen dat ik het helemaal niet leuk vind. In principe ga ik naar een winkel als ik iets nodig heb en niet om te kijken of ik toevallig iets tegen kom dat ik zou kunnen gebruiken. Maar ik had een missie. Ik had toch een beetje spijt dat ik niet een zijden dekbed set had gekocht want daar ben ik al een tijdje naar op zoek. Dus hup naar de Mall. Diverse winkels bezocht en uiteindelijk geslaagd met het meest eenvoudige. Gewoon effen en geen bloemen of streepjes of weet ik wat. Dat gaat toch weer vervelen. Gelijk een crème-witte set en een tja, ik zou zeggen brons/goud/bruin/grijs-kleurige set. Een aparte kleur maar ik denk dat het in mijn slaapkamer past. Dekbedovertrek met onderlaken en 2 slopen. Ben er heel tevreden over. Ik had wel gevraagd of het opgestuurd kon worden. Toen het uiteindelijk zo ver was om de gegevens te gaan verzamelen bleek dat ze dat sinds 1 januari niet meer deden. En daar sta je dan met je pakket, gelukkig nog niet afgerekend, want ik wilde het eerst 100% hebben geregeld. Uiteindelijk besloten ze dat zij het in zouden pakken en dat ik het zelf naar het postkantoor zou brengen. Ook geen probleem. Zo gezegd zo gedaan. De mevrouw die mij had geholpen mocht van haar baas me begeleiden naar het postkantoor. Was zeker een goede klant!! Daar aangekomen ging zij weer terug naar haar werk en ik in de ellenlange rij voor het loket. Toen ik aan de beurt was, ik had intussen wel mijn naam en adres netjes op het pakketjes geschreven, moest ik uiteraard nog een formulier invullen maar daar werd ik netjes bij geholpen door een assistente. Toen weer terug naar het loket, mocht voor aansluiten, en net toen ik dacht dat alles was geregeld. Stempels stonden erop en het pakje werd al op de band gezet, bleek dat ik niet kon betalen met Chinees geld maar moest speciaal HongKong-geld hebben en laat ik dat nu nog niet hebben gehaald. Creditcard accepteerden ze ook niet. Oké mij werd verteld waar de dichtstbijzijnde bank was waar ik geld uit de muur kon trekken. Ik op een holletje er naar toe. Die werkte dus niet !! Eindelijk kon iemand me vertellen waar er nog een bank was (later heb ik er wel 10 gezien !!) en daar naartoe gespurt. Geld getrokken en in looppas weer terug naar het postkantoor en ja hoor 2 minuten over 5 en alles gesloten. Pakje ligt nu dus binnen maar is nog niet afgerekend dus zal ik morgenochtend moeten gaan proberen om dat te gaan regelen. Wordt weer een klusje ! Gelukkig heb ik van zowel het pakje als het formulier een foto gemaakt. Toen ik terugkwam van het shoppen de bar in gedoken en daar zag ik op de kaart een foto van een heerlijke uitziende croissant met tonijn en garnalen. Ik zou nooit aan zo’n combinatie hebben gedacht maar het zag er heerlijk uit dus er eentje besteld. Het was verrukkelijk. Mag ook wel want omgerekend gaat dat grapje me bijna 25 Euro kosten. Afzetters! maar goed ik had er gewoon zin in en dat met een lekkere cocktail ging er in als koek.