22. apr, 2017

Van mijn handtasje blijf je af!

Vanmorgen lui geweest. Was van plan om op het terrein van het hotel nog even te gaan wandelen maar mijn bedje was te lekker. Ben er ook al een hele week erg vroeg uit en vond dat ik het me wel kon permitteren. Overigens had ik van de week een keer een heel hard bed. Was echt een plank met alleen een soort dekbed er op maar ik moet eerlijk zeggen dat ik toen voor de eerste keer goed heb geslapen. Had toch denk ik wat moeite met het omschakelen. Maar dat gaat steeds beter. Alle bedden zijn hier trouwens redelijk hard. Vandaag met de trein van Huangshan-city naar Shanghai gereisd. Een treinreis van ongeveer 4 uur. Een enorm groot stationsgebouw hebben ze een jaar geleden in Huangshan geopend. Natuurlijk moest ik eerst de nodige papieren weer invullen. Had wel gelijk mijn eigen bureau ! Onderweg waren ze bij één van de stations aan het bouwen en, zoals ik gisteren al schreef, gebruiken ze bamboe ook veelvuldig in de bouw. Zo ook hier. Lekker naar een luisterboek zitten luisteren dan schiet de tijd best heel snel op.

Wat kan een ontvangst toch verschillend zijn. Werd ik heel warm onthaald bij mijn vorige aankomst hier lag ik binnen een halve minuut op ramkoers met mijn ophaalster. Mevrouw wilde mijn handtas, nou dacht ik effe niet. Dus werd het even een spelletje wie de sterkste was waarbij de uitkomst van tevoren overigens vaststond en toen ik haar even met mijn strenge "werkblik" had aangekeken was het letterlijk en figuurlijk einde discussie. De rit van ongeveer een uur naar het hotel ging ze voorin bij de chauffeur zitten en waren ze vooral erg druk met elkaar. Bij het hotel aangekomen vroeg ze wat ik de volgende dagen ging doen. Even had ik de neiging om te zeggen that's not your business maar heb me netjes gedragen. In Shanghai heb ik namelijk geen gids besteld omdat ik dat op eigen gelegenheid wil doen. Als het nu had geklikt had ik haar waarschijnlijk wel ingehuurd. Maar het moet wel leuk blijven.

Na het inchecken in het hotel gelijk maar de omgving gaan verkennen en naar de Bund. Dat is een promenade langs de rivier die vroeger het oude en het nieuwe gedeelte van elkaar scheidde. Het oude gedeelte heet Pudong en werd in 1990 aangewezen als exclusief zakencentrum. Hotels en wolkenkrabbers schoten als paddenstoelen uit de grond en vooral ’s avonds is het een heel kleurrijke skyline. Langs de Bund staan allemaal nog koloniale gebouwen die stammen uit de tijd dat Shanghai derde wereldstad op de financiële markt was. Een leuk restaurant uitgezocht maar als je daar dan alleen komt is men toch niet echt blij met je. Maar ik doe net of ik dat niet begrijp. De obers spraken wel allemaal Engels, sterker nog ik hoorde ze ook tegen iemand Frans praten, dus voelde me daar helemaal thuis. Nu op zaterdagavond is het een gekrioel van jewelste. Ik voelde me eerlijk gezegd niet helemaal happy. Ze lopen allemaal tegen je aan en duwen je gewoon opzij. Niet alleen tegen mij maar zo doen ze gewoon. Maar ik ga het al aardig overnemen en ben (bijna) al net zo brutaal bezig. Het onveilige gevoel kwam waarschijnlijk ook omdat er, verhoudingsgewijs, weinig politie aanwezig is.