3. mei, 2017

Geen kip en geen Chinees te zien.

Vandaag een heel rare dag. Is ook niet zo verwonderlijk want het is de derde sterfdag van Theo. Ik vraag me altijd af waarom zulke dagen nu zo anders zijn dan al die andere 364 dagen in een jaar. Ik weet het antwoord niet maar het is wel zo. Tijdens het ontbijt had ik in de gaten dat een ouder echtpaar het met de serveerster over mij hadden. Nieuwsgierig als ik ben vroeg ik wat er was. Nou die mijnheer had gevraagd of ik vannacht ook nog bleef. Ja, hoezo ? Ze hadden niet kunnen slapen van mijn gehoest. Dat zou zo maar eens kunnen kloppen. Ik weet dat ik dat inderdaad heb gedaan. Maar ja, ik doe het echt niet voor mijn lol. Ze gingen dan in ieder geval oordopjes kopen! Ik was bijna klaar en toen kwam een van de dames me een drankje brengen. Dat moest ik opdrinken zei ze. Was heel goed tegen het hoesten. Ik heb het maar gedaan ik neem aan dat ze het beste met me voorhebben. In ieder geval krijg ik dat vandaag nog 2 keer. Het smaakte me toch een partij vies. Brrrr. We vertrokken met motregen maar toen we in de bergen aankwamen regende het behoorlijk. Mijn eerste dag met slecht weer dus ik vind dat ik nog niet mag mopperen maar niet leuk als je van plan bent om een berg te gaan beklimmen. Onderweg er naar toe waren we op de autosnelweg bijna alleen. Geen kip en ook geen chinees te zien.  Dat is ook goed te zien op de foto die ik heb genomen bij de peage. De Mianshan Mountain staat vandaag op het programma. De berg is vooral bekend om zijn Boeddhistische en Taoïstische tempels maar nog meer om het geweldige landschap. Het voordeel van regen is dat de watervallen allemaal goed werken en dat er heel weinig mensen zijn. Maar ik was tot op mijn kamizooltje (als ik dat zou dragen) nat. Of wel tot op mijn blote lijf. We hadden het plan om naar boven te gaan maar dat was echt te gevaarlijk. Het pad was heel glibberig en eerlijk gezegd zat ik niet zo lekker in mijn vel. Dus zijn we halverwege maar omgedraaid. Kwam misschien ook wel een beetje omdat je heel weinig van de mooie omgeving kon zien. Op het begin wel een paar tempels bekeken en ook om dan een beetje op adem te komen want daar ontbrak het vandaag ook aan.  Ook nog wierookstokjes laten branden en mijn wens voor deze speciale dag gemaakt. Heel leuk was dat aan de rotsmuren allemaal bellen hangen. Als het waait dan maken die een gezellig geluid. Ze zijn daar overigens mee gestopt omdat het te toeristisch werd. De tempels hangen allemaal droog. De berg hangt aan de bovenkant meer naar voren dan op de hoogte van de tempels dus de bergen fungeren een beetje als een paraplu. Tijdens de wandeling naar boven kwamen we af en toe wel langs smalle paadjes maar gelukkig staat daar een hekwerk. Nu met de regen was dat pad behoorlijk glad. Langs de hele route staan leuke beelden en geven het geheel een speels gezicht. Bij thuiskomst in het hotel werd er even later aan mijn deur geklopt en kreeg ik weer een kopje bocht. Maar de jongedame bleef erbij en ik kon niet anders dan het opdrinken en een heel vies gezicht trekken waar zij ontzettend om moest lachen.