5. mei, 2017

De gids moest me uit het politiewagentje trekken....

Vannacht op de grond geslapen. Ze hadden geen verlengsnoer voor mijn apneu apparaat en het stopcontact zat aan de andere kant van de kamer. Dus heb ik het opgelost door mijn matrasje bij het stopcontact te leggen. Sliep niet eens verkeerd, ben al zo gewend aan een harde ondergrond dat het straks weer wennen zal zijn om in een zacht bed te liggen. Alleen bij thuiskomst hadden ze alles weer in ere hersteld dus ik ga vanavond weer dezelfde procedure uitvoeren. Vandaag is het de dag om één van de grootste attracties van China te gaan bewonderen Het Terracotta Leger. Maar wat een smog is er vandaag, zonder mondkapje is het bijna niet te doen. Deze zwaar geïndustrialiseerde provincie is in ieder geval geen gezonde provincie. Xi’an is ooit, in de 9e eeuw bekend onder de naam Chang’an, de grootste en machtigste stad van de wereld geweest. Het terracottaleger is gebouwd om het graf van de Chinese eerste keizer te bewaken. Het is in 1974 pas ontdekt door boeren die naar water aan het zoeken waren. Er zijn drie putten en in totaal op dit moment meer dan 7.000 soldaten. Put 1, de grootste, met de infanterie, put 2 daar is men nog steeds aan het graven maar is gevuld met cavalerie en soldaten en put 3 (nog niet uitgegraven) lijkt een commandopost te zijn met 70 officieren. Op de heenweg eerst het Museum bezocht. Volgens mijn gids zou het later op de dag daar veel te druk voor zijn. Staan kijken hoe ze de souvenirs maken. Zoals het er naar uitziet is het allemaal handwerk. Daarna kwamen we langs een boekhandel en zei mijn gids Mister Me Too is er. Hij is één van de ontdekkers van de warriors en als je een boek wilt hebben dan kun je dat door hem laten signeren. Me Too? Heet hij echt zo? Nee dat is zijn bijnaam. Oh? Wat blijkt jaren geleden is Bill Clinton, toen president van Amerika, daar op bezoek geweest. De ontdekker moest toen een paar woorden Engels leren. Men had bedacht dat hij zou vragen: How are you, Clinton zou dan zeggen: I’m fine and how are you en hij zou dan weer zeggen Me too. Oh en wat ging er mis? Nou, hij vroeg: who are you, Clinton barstte in lachen uit en zei: I’m the President of the USA and the husband of Hilary. Waarop de Chinees zei: Me too. Vandaar zijn bijnaam. Nog even een foto met Me Too gemaakt en toen door naar het grotere werk. Wat is dat indrukwekkend. Is echt geweldig om al die soldaten, niet één is er hetzelfde, te zien staan. De soldaten staan in gangen die oorspronkelijk bedekt waren met houten platen. Het is echt prachtig. Ze zijn ook nog steeds bezig met opgraven en het restaureren van de beelden. Daarna terug naar de stad en voor de lunch en toen was het tijd om naar de moslimwijk met de oude Moskee te gaan. Het was er druk want op vrijdag worden alle in die week overleden moslims herdacht. Een groep mannen, droegen een baar en ik dacht in eerste instantie met een lijk daarop maar dat was nep en daarna kwamen de wenende familieleden, die al wenend achter de baar aanliepen. De wijk zelf is één aaneenschakeling van eettentjes en souvenirwinkeltjes. Ze zijn buiten geiten aan het ontleden en snijden het dan in stukjes en maken er gelijk saté van. Het totale uitgebeende karkas laten ze dan hangen. Toen met de metro naar de Grote Wilde Gans-pagode.
Mijn gids stelde voor om er met zo’n soort golfkarretje naartoe te gaan. Volgens mij was ze moe. Ik vond het niet nodig maar toen even later zo’n karretje naast me kwam rijden met 2 mannen erin had ik ineens ach kom waarom ook niet. Ik stak mijn hand op, zoals je ook een taxi roept en ze stopten. Ik stapte gelijk in en mijn gids stond me met open mond aan te kijken. De twee mannen draaiden zich om en keken me heel vreemd aan. Snel kwam mijn gids aanlopen en trok me uit de kar. Ik begreep er niets van. Eerst wilde zij in zo’n kar en nu ik het ook wilde trok ze me eruit. Daarna heb ik heel hard staan lachen want toen ik eruit was zag ik pas dat het een politiewagentje was. Dat kun je overigens als ze dicht bij zijn niet zien, terwijl ze wel een rood en een blauw zwaailicht op hebben. Goed mijn gids was heel erg geschrokken en de twee mannen vertrokken hun gezicht niet maar de grimas was niet vriendelijk. Ik kreeg ineens erg veel trek in koffie. Wij naar Starbucks want die vind je echt overal. Koffie rook goed maar smaakte nergens naar. Grote tegenvaller. Toen weer met de metro naar de Zuidpoort en de stadsmuur. Op de stadsmuur, die 8 meter breed is en om de hele binnenring loopt, een wandeling gemaakt. Op diverse plaatsen staan torentjes. Ik was intussen behoorlijk moe en moest me nog verkleden want ’s avonds stond er een show op het programma dus vlug naar het hotel. Douche doet dan wonderen! Helemaal weer opgeknapt met de taxi, want ik had niet mijn loopschoenen aan, naar het theater. Opvallend is de afscheiding in de taxi tussen de bestuurder en de passagiers. Helemaal afgeschermd. We hadden eerst een diner, althans dat had ik genomen en mijn gids wilde niets. Had haar wel uitgenodigd maar het is een heel bescheiden jongedame dus kwam ik aan tafel te zitten bij een groep Indiërs. Was wel gezellig. Bleek dat je tijdens de show daar ook bleef zitten. Ik had liever bij de gids gezeten want die zat wel verder weg maar iets hoger en dan heb je net iets meer zicht op het toneel. De show was weer heel mooi en schitterende kleuren en qua spektakel geweldig. Snelle wisseling van decor. Gewoon heel mooi en toen was deze dag ook weer voorbij. Het was een vermoeiende dag en maar snel mijn bedje in.