12. jan, 2018

Haartjes in de krul maar de koffer nog niet gepakt.

Laatste voorbereidingen vandaag. Amber moet nog steeds haar koffer pakken. Ik hoop dat ze weet wat ze mee moet nemen en genoeg ruimte in haar koffer overhoudt om het overgewicht van mij mee te nemen. Allebei nog even naar de kapper geweest, je weet nooit waar het goed voor is. Nog even geluncht met Nicole en Manu en dan is het zover. Marc zou in Delft ons op de rechtstreekse trein naar Schiphol zetten maar uiteindelijk heeft hij ons naar Schiphol gebracht. Had hij zijn vrouwtje nog een half uurtje langer bij zich. Het is ook wat, ben je net getrouwd en gaat je vrouw bijna 3 weken met haar moeder mee. 

Na het inchecken. Ik had exact 23 kilo en Amber 23,2 maar….daar zit bijna de helft van mij bij. Handbagage is gelukkig niet gewogen. Achter de douane kwam Léon ons begroeten. Daarna is hij naar het bemanningscentrum gegaan en wij alvast op ons gemakje naar de gate. Bij binnenkomst van het vliegtuig wist de purser na het zien van de instapkaarten gelijk wie wij waren, de bonusmoeder en –zus van de captain. Heel leuk om zo welkom geheten te worden! Na de start snel de wolken in én er ook weer bovenuit maar de wolken verdwenen gelukkig en het zicht boven Parijs was magnifiek. Zelfs de Eiffeltoren goed kunnen zien, wat een klein ding is het dan en daarna weer verder over Spanje,  Marokko en bij Dakar in Senegal de Oceaan op. Maar dat hebben we niet allemaal meer mee gekregen. Léon kwam nog even langs tijdens zijn rust (op zulke lange vluchten zijn ze met zijn vieren zodat er ook door hen geslapen kan worden) en daarna zijn we heerlijk gaan pitten en dromen van de dingen die zouden komen als we wakker zouden zijn. Een geweldige start van een hopelijk mooi avontuur.