14. jan, 2018

Een verticale expressie van een horizontaal verlangen.....

Eerst tot 10 uur uitgeslapen en mijn wonden, figuurlijk gezien, gelikt. Voet ziet er niet uit. Zal jullie de foto’s besparen. Gelukkig konden we tot 11 uur ontbijten en dat was geen straf, zag er heel goed uit. Amber is daarna op zoek gegaan naar een apotheek en als ze die niet kon vinden dan zouden we naar de 1e hulp gaan. Ik heb wel compeed bij me maar de blaar is zo groot dat deze te klein zijn.

Heeft iets van de apotheek meegekregen en daarna de voet verzorgd en toch maar strompelend naar de hop-on / hop-off gelopen en de rest van onze route gevolgd. Het is slecht weer, het miezert en scheelt zeker 10 graden met gisteren. Daarna terug naar het hotel en onderweg nog een lichte lunch genomen. Ik had het toen gehad en mijn voet vond dat we plat moesten. Léon was intussen weer terug van zijn op-en-neertje naar Santiago en die is toen samen met Amber de stad in gegaan en ze waren weer ruim op tijd terug om gezamenlijk naar El Querandi, een tango avond met diner, te gaan. Eten was prima en de show fantastisch. Hier werd de evolutie van de tango uitgebeeld van begin 1900 tot heden. Vooral bij de laatste dans werd heel beeldend weergegeven dat de tango eigenlijk niets anders is dan de verticaal expressie van een horizontaal verlangen. Rond middernacht weer terug in het hotel en konden we toch weer terugkijken op een leuke dag en een prima avond.