15. feb, 2018

Jeminee die moet ik ook nog

Om goed 7 uur rijden we weg want het gaat een lange dag worden dus moeten we op tijd vertrekken. Al snel zijn we buiten de stad en rijden we over dezelfde route die ooit de Inca’s heel lang geleden hebben afgelegd. Bij iedere bocht ontvouwt er weer een ander landschap met geweldige kleuren. Het lijkt net of het niet echt is. We rijden door kleine dorpjes en in sommige stoppen we om door een hoofdstraat, althans wat er voor door moet gaan, te lopen. Overal worden kleurrijke artikelen aangeboden. Ik koop een katoenen tas want later op mijn reis wordt het me ernstig ontraden om een grote koffer mee te nemen. Die moet ik dan achterlaten in het hotel waar ik na een dag of 10 weer terug kom. Rond de middag bereiken we Purmacara waar de 7-kleuren rotsen, Cerro de los Siete Colores, goed zichtbaar zijn. In het kerkje, waar het plafond en het houtwerk van het orgel van cactushout (wist niet dat die hout produceerden) zijn gemaakt hangt een heel aparte sfeer. Je mag er geen foto’s maken. Er naast. Ligt een heel leuke markt. Zelden zoveel kleurtjes bij elkaar gezien en begrijp nu waarom bonusdochter Nicole hier haar hart aan heeft verpand. De weg door de vallei, de Quebrada de Humahuaca is ruim 150 kilometer lang, maar geen kilometer is hetzelfde. Ik kan me voorstellen dat deze route op de Unesco World Heritage lijst staat. De route is dus eerst door de Inca’s gebruikt en later was het DE commerciële route van Noord-west Argentinië en niet te vergeten heeft deze ook een belangrijke rol gespeeld tijdens de Onafhankelijkheidsstrijd.

We rijden verder naar Tilcara dat in het hart van de provincie Quebrada ligt en ik besluit naar boven te lopen. Ben al een tijdje aan het klimmen en kom dan tot mijn verbazing bij een hoge trap. Jeminee die moet ik ook nog op. Gelukkig is die goed gemaakt en alle treden zijn van gelijke hoogte. Loopt veel gemakkelijker dan die oneven treden.

We lunchen laat in Humahuaca en verkennen het dorpje een beetje. Op de terugweg beklimmen we nog een uitzichtpost waar ik even live ga. Van hier kunnen we de ruïnes van Pucara zien. Wil zo graag al dat moois laten zien maar het valt in het niet op de video bij de echte kleuren.

We zijn pas heel laat terug in Salta en ben best moe maar mijn voeten hebben zich goed gehouden. Besluit ook morgen en overmorgen Pablo in te huren. Laat mijn hotel in Cafayate verlopen en boek nog een nacht in Salta. Daar zou ik toch na mijn nacht Cafayate nog een nachtje terugkomen.