24. feb, 2018

Het ging me ook niet zozeer om de wijn dan wel dat ik krampjes had

Mijn chauffeur was er om 8 uur en we zijn gelijk vertrokken richting Viña del Mar. We hebben niet de normale weg er naartoe genomen omdat we toch alle tijd hadden, maar via een omweg met een heel mooie omgeving en die de bijnaam heeft van Tuinenroute. Wel nog bij een wijnhuis geweest en wat wijn geproefd. Een rondleiding hoefde voor mij niet dat weet ik intussen wel. Het ging me ook niet zozeer om de wijn dan wel dat ik krampjes had en nodig naar een toilet moest. Hij vond het daar wel een geschikte plaats. Het was er in ieder geval mooi en schoon.

In Viña del Mar langs het water gelopen en nog even met mijn tenen in het water van de Pacific gestaan. Daarna een hapje gaan eten. Uiteraard naar de Bloemenklok geweest maar hebben we in Den Haag ook niet zoiets ?

Toen naar Valparaíso. Overigens lopen die 2 plaatsen in elkaar over en komen bij elkaar bij de klok.

Met de auto zijn we naar boven gereden en onderweg heeft Rodrique me heel veel mooie gebouwen laten zien en vooral niet te vergeten muurschilderingen. Daar aangekomen zijn we samen de wijk ingetrokken waar de kleurrijke oude gebouwen staan die op de Unesco World Heritage lijst zijn geplaatst. Ook geweldig om te zien dat wanneer de muren niet meer helemaal gaaf zijn dat er dan gewoon een tekening overheen wordt aangebracht. Het is natuurlijk ook een oplossing. Ik ben met een van de liftjes naar beneden gegaan en Roderique is naar de auto teruggelopen en toen hebben we elkaar weer ontmoet bij een vooraf afgesproken punt, bij het beeld van de helden van de oorlog.

Omdat de twee plaatsen heel goed vanaf het water zijn te bewonderen ook nog een boottocht gemaakt. Wat een heerlijk en vooral fleurig schouwspel is dat in de haven. Opvallend was ook dat er heel veel oorlogsschepen in de haven lagen. Chili schijnt de grootste Maritieme vloot van Zuid-Amerika te hebben. Is ook niet zo verwonderlijk want het heeft ook een hele grote kustlijn te verdedigen. Op bakens lagen wat zeehonden lekker van het zonnetje te genieten. Volgens mijn gids waren ze aan het doen wat ze het beste kunnen en het meeste doen, namelijk niets.

Toen weer terug naar het hotel. Alleen nog een kopje soep gegeten en toen lekker op mijn kamer zitten chatten en mijn blog bijwerken.