14. mrt, 2018

Op naar de Hottubzusjes

Vanmorgen koffers gepakt want vanavond om 8 uur vlieg ik naar Arica, dat is in het noorden van Chili, en deze bij de balie afgegeven. Ik haal die later op de dag op.

Daarna uitgebreid gebadderd en op naar de Hottubzusjes. Ik wist al dat Oma ook mee zou komen maar ook hun vader en Opa waren erbij. Met de taxi er naar toe en die vond het maar een vreemd adres voor een restaurant, maar het was echt het goede adres.

Eenmaal door een soort woning gelopen, twijfelde intussen ook of het goed was, kwam ik op een grote binnenplaats. Gedeeltelijk overdekt en op het andere deel stonden parasols. Heel veel groen en allemaal hoekjes gemaakt. Ik heb er eigenlijk maar 1 woord voor: lieflijk. Door de afscheidingen van veel groen heb je ook helemaal geen last van de andere gasten.

Francesca zal al op me te wachten en even later kwamen de anderen. Wat eten betreft heb ik me maar laten verrassen en dat was geen verkeerde keuze. Ze hebben daar ook van alles, voorgerecht, hoofdgerecht en dessert maar drie dingen. Wel zo gemakkelijk. Ze hadden een plateau voor me gemaakt met van alles wat. Het was voortreffelijk. Omdat ik nog een andere afspraak had besloten om maar geen wijn te drinken. Die was aan de andere kant van de stad en oma en opa hebben me daar naar toe gebracht.

Wat een hartelijke mensen zijn het. Genoten van de zeer uitgebreide lunch, komt goed uit dan kan ik het diner overslaan maar vooral van de hartelijkheid van de familie.

Een paar weken geleden kenden we elkaar nog niet en nu lijkt het wel alsof we al jaren met elkaar omgaan. Echt bijzonder.

Na mijn afspraak met een taxi naar het hotel en omdat de afspraak wat uitgelopen was, de taxi laten wachten, koffers er in en op naar het vliegveld. Daar had ik namelijk ook nog wat te regelen.

Omdat ik hier niet meer terugkom, niet helemaal waar maar dan alleen op doorreis en blijf ik achter de douane, durf ik nu wel de taxi-boefjes aan te geven.

Ik heb een dossier gemaakt met de info en de foto’s die ik van ze had gemaakt. Dat in het hotel uit laten printen en dat heb ik op de luchthaven aan de politie overhandigd. Ze zijn bekend bij de politie maar niemand durft iets te zeggen. Goed, of ik ze wilde identificeren. Ja hoor geen probleem. Dus werd er wat over en weer over de walkietalkie besproken en toen kwam er een berichtje en ging ik met een agent en agente naar de plaats waar ik ze de vorige keer had ontmoet. De kleinste zag me, draaide zich om en wilde snel weglopen maar dat was in de armen van 2 potige Chilenen. De lange stond met zijn rug naar ons toe en zag ons niet. Hij werd door 2 agenten bij de arm gepakt en zo wandelden ze weg. Als je niet wist wat er gebeurde viel het eigenlijk niet op. En ik ? Ze hebben mij netjes begeleid tot aan de douane en bedankt voor mijn informatie. Ze wekten de indruk dat ze er blij mee waren. Laten we het hopen. In ieder geval neem ik aan dat de boefjes een ander werkterrein moeten gaan zoeken.

Daarna met Skyteam naar Arica gevlogen. Tot nu toe alleen met Latam gevlogen maar dit was een prima alternatief. Wat me opvalt is dat de landingen bij allemaal zo perfect gaan. Moet ik dat nu afkloppen ? Ik hoop het niet !