17. mrt, 2018

Maar owee wat zijn die hot

Wilde vandaag eigenlijk op de fiets naar het strand maar blijf het grootste deel van de dag hangen op het dakterras bij het hotel. Na de lunch toch maar op de fiets gestapt en aangekomen bij het centrum houd ik het voor gezien, zeker als ik zie hoe stijl de weg naar het water is. Moet ik later ook weer tegenop en daar heb ik geen zin in. De binnenstad is erg leuk met ontzettend veel eetgelegenheden, leuke terrasjes maar ook winkels en muzikanten. Zoek een terrasje vlak bij een verhoging waar ieder half uur een ander bandje speelt. Ik geniet. Kom ik daarna eigenlijk bij toeval op een leuk pleintje, meer een binnenplaats. Ik ben aan de vroege kant maar wil voor het donker wordt weer in mijn hotel zijn. Kijk eens goed om me heen bij welk restaurantje ik neer zal strijken. Kies, eigenlijk meer voor de comfortabele stoelen, een tentje en gelijk staan er 3 man met menukaarten voor me. Ik kijk verbaasd van de een naar de ander maar ze maken me duidelijk dat ze alle 3 komen vertellen wat ze hebben en dan kan ik kiezen. Wat een koddig gezicht. Kan bijna mijn lachen niet houden. Kies voor de schoonste kaart, je moet toch ergens je keus op baseren nietwaar ? Is ook de leukste jongen maar dat speelt niet mee in de besluitvorming. Hij komt gelijk met mijn wijntje wat brood brengen en een paar sausjes. Waarschuwt voor de rode. Chili en heel hot. Dus met welke begin je dan ? Juist, met hot. Dat is niets teveel gezegd. Mijn bek verbrandt. Oh oh oh. Gewoon dooreten heb ik geleerd. Krijg ook nog een schaaltje nootjes. Hij wijst er naar en zegt met big smile: very very hot. Ok. Ik ben nu gewaarschuwd en neem heel voorzichtig een paar nootjes. In de tent staan ze naar me te kijken en ik steek stoer mijn duim op en vertrek geen spier, maar owee wat zijn die hot. Om de indruk te wekken dat ik er toch wat eet laat ik een paar handjes vol in mijn rugzak glijden. Als de ober mijn eten komt brengen kijkt hij vol ontzag naar het schaaltje en ik verzeker hem nogmaals dat ze heel lekker zijn. Mijn gerecht is tonijn. Heel licht aangebraden met veel sesam erover heen en natuurlijk de onvermijdelijke papas fritas. Veel te veel en meer dan de helft gaat terug. Niet omdat het niet lekker is maar gewoon te veel. Jammer van zo’n verspilling. Dan nog terug naar mijn hotel. Toch een K-eind maar ik ben in ieder geval weer heelhuids terug.