24. mrt, 2018

Hij is niet blij met ons en dat is wederzijds

Slecht geslapen veel last van mijn rug. Er ligt gelukkig een elektrische deken op mijn bed maar dat is een bovendeken. Om een uur of 2 mijn bed verbouwd. De bovendeken onderop gelegd en dat waardeert mijn rug heel erg. Mijn apneu apparaat doet ook vreemd en ik ben moe. Pas om 9 uur mijn bed uitgekomen, eerst gaan ontbijten en toen een ontzettend warme douche genomen en nog een uurtje gaan liggen. Goed idee was dat want ik voel me daarna veel beter. Koffers ingepakt en op laten halen en toen ben ik in de lobby wat administratie bij gaan werken. Op tijd gaan lunchen want om 12.45 word ik opgehaald voor de reis naar Puno. Mijn gids en chauffeur van de laatste dagen brengen me naar een hoogte van 4.000 meter waarvandaan een soort busdienst is. Na 2 uur bereiken we dat en nemen afscheid. Waren leuke dagen met goede gids en uitstekende chauffeur. Ik stap over van een luxe auto in een luxe touringcar waar we met zo’n 10 man inzitten. We krijgen gelijk een soort lunchpakket, een beetje vreemd om 3 uur, maar later blijkt dat ik toch wel trek heb. We rijden nu dwars door de Andes met veel versteende wouden maar helaas ook met mist. De uitzichten zijn dus in het begin niet spectaculair. Maar na een uurtje rijden klaart het op. We rijden in een eindeloze colonne van allemaal vrachtwagens die iets vanuit de mijnen aan het vervoeren zijn. Ik heb geen idee wat het is maar is wel mooi allemaal dezelfde vrachtwagens. In het begin vandaag waren er nog heel veel terrassen. De irrigatie per terras gaat nog steeds op de manier zoals het door de Inca’s is aangelegd. Het oogsten vindt rond de maand mei plaats en de mensen helpen elkaar allemaal. Afhankelijk van hoe jouw gewas erbij staat ben je het eerste aan de beurt. Daarna worden alle irrigatie-kanalen schoongemaakt en daar doet echt iedereen van groot tot klein aan mee. Is ook meer een feestje en als het allemaal is gedaan houden ze een soort offerande in het dorp en hebben ze 5 dagen feest en alle dorpen in de vallei doen daar aan mee. Ieder jaar is dat in een ander dorp. Het is al donker als we in Puno aankomen. De gids komt me vertellen dat mijn hotel in de hoofdstraat is en dat de bus in de hoofdstraat ook stopt. Ik neem aan dat hij bij mijn hotel stopt ? Nou nee dat is wel een stukje lopen. Ik dacht het even niet. Ik heb vervoer geregeld van hotel naar hotel, dus zoek het maar uit. Ik was een van de laatste waar hij een gesprek mee had en omdat ik schijnbaar nogal luid heb gesproken hebben de anderen gehoord wat ik heb gezegd en nu komt iedereen in opstand. Blijkt dat we in 4 verschillende hotels zitten en hoe hij ook kletst hij zal er toch niet onderuit komen om iedereen bij zijn hotel af te zetten. Hij is niet blij met ons en dat is wederzijds. Als we voor het hotel stoppen word ik niet gelijk blij bij wat ik zie. Als de koffers naar binnen zijn gebracht wil de gids vertrekken maar ik hou hem tegen. Iets zegt me dat dit niet kan kloppen en inderdaad hoor: verkeerde hotel. Hij baalt als een stekker maar brengt me toch bij het goede en ja, daar kan ik me wel in vinden. Hij begrijpt nu wel waarom ik bij dat eerste hotel mijn bedenkingen had.