24. apr, 2018

Zeiknat natuurlijk maar dat was zelfs wel lekker

Tegen 8 uur zijn we vertrokken in 2 jeeps. We waren met 7 personen. Ik mocht voorin. Kijk nu had ik dus een keertje voordeel van mijn leeftijd. De jeep waarin ik zat zou bij ons 10 jaar geleden al niet meer door de APK zijn gekomen. Ze scheurden over de weg en gelukkig was het dakje van canvas dan kon ik daar mijn hoofd niet aan bezeren. Na aankomst was het een behoorlijk eindje lopen en er was één stukje bij dat zo’n 40 cm breed was en rechts en links afgrond. Youri durfde niet maar Pol en Laura hebben haar bij de hand genomen en zo is ze aan de overkant gekomen. Ik wilde het filmen dat ik er overheen liep maar dat mocht niet, dat was te gevaarlijk. Eindelijk waren we bij de waterval en zijn we langs het water verder getrokken. We zijn wel zo’n 20 keer overgestoken. Gelukkig had ik dit voorzien en mijn slippers meegenomen. Gisterenavond had de gids verteld dat het water tot half de kuiten zou komen. Ik weet niet wat voor lengte benen je dan moet hebben maar bij mij kwam het beduidend hoger. Ik had mijn 2 verstelbare wandelstokken bij me en wat was ik daar blij mee. Op enig moment gleed mijn stok uit bij het oversteken en ging ik onderuit. Gelukkig werd mijn val door mijn rugzak gebroken en kwam ik er goed vanaf. Maar ja toen moest ik wel weer overeind. Dat lukte niet alleen. Omgedraaid met hulp van een van de gidsen en op mijn knieën gaan zitten en uiteindelijk kwam ik aan de overkant. Zeiknat natuurlijk maar dat was zelfs wel lekker kon ik een beetje afkoelen. De stenen in de rivier waren allemaal ontzettend glad.
Daarna weer terug naar het hotel we hadden precies een half uur. Snel een douche genomen en droge kleren aangetrokken. Op weg naar de bus samen met Pol nog wat fruit gekocht in plaats van te gaan lunchen. Bij de tour rond de stad stond als eerste stond een bezoek aan Convento de Santo Ecce Homo op de agenda. Daar was geen gids en ook op de panelen langs de muur was de info summier. Jammer want er waren best mooie dingen waar volgens mij leuke info over was te geven.
Daarna naar het argeologisch park Observation Solar Musea met fallus symbolen gegaan.
Toen we daar net liepen kregen we een behoorlijke regenbui. Met zijn allen staan schuilen bij een begraafkelder. Was nog gezellig ook. Toen het droog werd nog rondgekeken maar we hadden allemaal zoiets, we hebben het wel gezien. Toen naar het museum met de skeletten van dinosaurussen. Dat boeide me niet zo erg. Moet erg interessant zijn maar kon mijn belangstelling niet echt wekken.
We zijn geëindigd bij het hobbitt huis. Een soort Hans en Grietje huis van klei. Casa terracotta is het grootste stuk aardewerk ter wereld en ligt net buiten het mooie koloniale plaatsje Villa de Leyva. Het is ontworpen door de Colombiaanse architect Octavio Mendoza Morales. Hij woont nu zelf in een miniatuurversie van dit eerste huis elders op het terrein. Dit terracotta huis is nu op bepaalde tijdstippen toegankelijk voor het publiek. Het is van zowel binnen als buiten een waar kunstwerk. Het riep bij mij herinneringen op aan de gebouwen van Gaudi in Barcelona. Was wel grappig om te zien hoe de maker van ieder hoekje wel iets heeft gemaakt. Veel foto’s gemaakt en toen weer terug naar het hotel waar we een uurtje tijd hadden om wat op te knappen en om kwart over 7 zijn we met zijn allen weer een hapje gaan eten.